Knokke 10K

Een kleine week na de 10 Miles was het tijd voor een volgende uitdaging. De Knokke 10K.
Hopelijk zaten de 16 Antwerpse kilometers me niet meer in de benen want ik hoopte op een goede wedstrijd. Dat wil zeggen: een betere tijd als in Dendermonde en zeker niet wandelen zoals in Antwerpen!
Dinsdag had ik een kleine loslooptraining van 4,5 km en dat bleek erg goed te gaan. Totaal geen last meer van de inspanning op zondag. Dat kon natuurlijk ook te maken hebben met het feit dat Els voor het eerste met haar gloednieuwe fiets meefietste. De rest van de week werd er, mede door het feit dat ik met de nachtshift stond, helaas niets meer van training afgewerkt. Jammer, maar het zij zo…

Zaterdagochtend…
Ik had er net een lange nachtshift opzitten (op een feestdag werken we een uur langer). Gelukkig had de collega van de vroege shift zich vergist en was hij op het normale uur naar het werk gekomen. Zo kon ik iets vroeger mijn bed in… al was het nog steeds half 8 eer ik in slaap viel.
De wedstrijd in Knokke begon pas om 15u30. Ik hoopte dus te kunnen slapen te 12u30 om dan rond 13u30 naar Knokke te vertrekken. Helaas schoot ik om 9u30 al terug wakker? Zenuwen? Geen idee… maar het duurde wel tot half 12 eer ik terug in slaap viel en om 12u30 klonk onverbiddelijk het alarm van mijn GSM
Amper 3 uur geslapen dus
Snel wat gegeten en gedronken, douche in en uit, loopkledij aan, wc-bezoekje en dan samen met Els de auto in om mijn ma op te halen. Mijn 2 trouwste supporters

Het weerbericht voor zaterdag was niet echt bemoedigend… Jill (sorry, ben niet zo voor Frank, Sabina of die andere van VTM met zijn egel haar ) sprak van een hele hoop regen met kans op een opklaring. België kennende was dat gewoon regen en niets anders. Eens op de expresweg richting kust leek Jilleke gelijk te krijgen want uit de grijze lucht vielen stevige druppels. Dat zag er goed uit
Gelukkig begon het net voor Knokke wat op te klaren.

We hadden al snel een plek gevonden aan een parkeerterrein nabij het station en van daaruit was het nog enkele minuten wandelen naar de startlocatie. Geen 10 miles toestanden hier, maar er was toch duidelijk meer volk op de been dan in Dendermonde. Gelukkig vonden we al snel mijn 2 mede-lopers… Alain en Koen… Inderdaad, zij waren er in Dendermonde en Antwerpen ook bij.
Nog snel even mijn nummer ophalen en dan naar de start want het was ondertussen al iets over 15u. Gelukkig wist Alain me te vertellen dat ik voor mijn nummer een beetje verder moest zijn want ik zat al bijna in het verkeerde gebouw. Misschien lag het aan de 3 uur slaap, maar ik vond het hier veel onduidelijker van waar je moest zijn dan in Dendermonde of Mechelen… Zelfs in Antwerpen was er niet zo een rommelige sfeer.
Dat bleek eens te meer toen ik mij naar de start wilde begeven. Ik wou de bordjes volgen waarop “START” stond. Logisch toch? Maar Koen wist me te zeggen dat de start aan de andere kant was… Gelukkig maar want veel tijd hadden we niet over…

Stipt om 15u30 ging het startschot en een kleine minuut later konden ook wij ons in gang zetten. Eerst stapvoets en dan al snel op een mooi looptempo. Dit keer dus geen 10 minuten vol ongeduld wachten. Het zonnetje was ondertussen goed doorgebroken. Het voelde zeer aangenaam aan en ik was blij dat ik alsnog besloten had om mijn trui uit te doen en enkel in T-shirt te lopen… en natuurlijk ook een loopbroek he vetzakskes
Koen was al direct goed vertrokken, gevolgd door Alain en ik erachter. Het was even wat friemelen tussen andere lopers, de dranghekken en het het publiek dat erover hing, maar het was dat of al direct ingesloten geraken. Bij de 2de of 3de bocht was het gelukkig al wat ruimer en kon ik me naast Alain zetten. Koen was ondertussen al enkele tientallen meters verder.
Het gevoel zat blijkbaar zeer goed want ik stak bijna constant anderen voorbij en zelfs Alain liet enkele meters. De tijden van de 1ste en de 2de kilometer lagen met 5 min 32 sec en 5 min 40 sec/km weer iets boven de vooropgestelde 6 min/km, maar ook al zei het kopke “trager gaan”… de benen wilden precies niet luisteren.
Eens op de dijk kwam Alain terug naast me lopen. Grote smile op zijn gezicht… terwijl bij mij de eerste zweetdruppels al over het voorhoofd rolden en de ademhaling al stevig de frisse zeelucht aan het verplaatsen was. Toch voelde ik me nog steeds goed en ook de 3de km had ik aan een schoon tempo gelopen… 5 min 51 sec/km.
Alain begon stilletjesaan afstand te nemen. Koen was ondertussen al lang uit het zicht. Het tempo zat nog steeds goed, maar de verkoelende wind van op de dijk was ondertussen weggevallen nu we terug tussen de huizen doken. Bijgevolg kreeg ik het direct wat warmer en werd mijn mond steeds droger… Gelukkig was er rond de 4de km al een bevoorrading en kon ik wat water tot me nemen. Juist op tijd zo bleek want niet veel verder was er plots een klimmetje. En ik die dacht dat aan de zee allemaal zo vlak was Gelukkig was het een redelijk korte klim, maar het was toch stevig genoeg om mijn motor even te laten sputteren. In die mate zelfs dat ik even vreesde voor een herhaling van wat er zich een week eerder aan de Kennedy tunnel afspeelde… namelijk een stuk moeten wandelen. Ik beet echter wat extra op de tanden en bleef alsnog lopen. Bij de tussentijd aan km 5 bleek echter al snel dat het heuveltje toch wat schade had verricht want de ik had die kilometer gelopen in 6 min 20 sec/km… ongeveer 30 seconden trager dan de vorige 2 kilometer.
Positief was wel dat ik, als ik de tussentijden van de eerste 5 km samentel, ik uitkom op een tijd van 29 min 26 sec. Mijn snelste 5 km totnogtoe (Mechelen vorig jaar buiten beschouwing gelaten).
Kort erna was er weer een klein heuveltje. Ook hier kraakte ik net niet, maar het was genoeg om het stevige tempo van de eerste kilometers volledig uit de benen te halen. Bijgevolg was het vanaf hier bijna zo goed als gedaan met het inhalen van andere lopers. Integendeel… ik was nu degene die voorbijgestoken werd. Gelukkig niet zoals in Antwerpen en het moraal bleef dus goed.
Tot mijn verbazing stond er net voor de 6de kilometer alweer een bevoorrading Dat leek me vrij snel na de vorige, maar niet klagen… gewoon een flesje pakken… ff drinken… wat over het kopke gieten om af te koelen (de zon was ondertussen stevig aan het schijnen)… en hup, verder lopen!
Vanaf daar was het terug vlak. Bij momenten was er wel een stevige tegenwind maar verder verval van het tempo bleef uit. Ik probeerde nog wel een paar keer terug wat sneller te lopen of aan te klampen bij iemand die net dat ietsje sneller ging dan mij, maar telke male moest ik mijn meerdere erkennen en was het vooral mijn ademhaling die me terug naar een rustiger tempo dreef. De benen voelden nog steeds goed, maarja, je bent maar zo sterk als de zwakste schakel in de ketting. (ook maar gelezen in den Druivelaar zenne )
Tussen kilometer 8 en 9 had ik naar mijn gevoel mijn zwaarste dip… het leek wel of ze het bord van de 9 km vergeten waren. Gelukkig begonnen hier terug meer mensen naast de baan te staan om de mensen aan te moedigen. Ook al waren het wildvreemden, het hielp!
Ook de laatste kilometer leek langer dan alle vorige kilometers. Daar was het wel telkens zo dat er een bord stond met de kilometeraanduiding en dat de GPS op mijn horloge telkens iets later was om te melden dat er een kilometer voorbij was. Dat verwachte ik nu dus ook, maar blijkbaar lag de finish iets verder… Dat maakte dat ik een bocht of 2 voor de finish al dacht dat ik er was. Ik zat er op die moment al stevig door en die extra meters waren er dus echt teveel aan!
Maar dan… eindelijk… liep ik het Sportstadion Olivier binnen. De omroeper liet nog weten dat het nog 200 meter was. In Dendermonde had ik er nog een spurtje uitgehaald, maar dat zat er nu niet meer in. Aankomen was al wat telde en gelukkig lukte dat ook!

De tijd? 1 uur 1 min en 25 sec en dit over een totale afstand van 10,09 km!!
In Dendermonde, waar ik de totdantoe snelste tijd op de 10 km had gelopen was mijn tijd 1 uur 3 min en 28 sec en dat over een afstand van 9,9 km…. Met andere woorden…

EEN NIEUW PR OP DE 10KM

Knokke 10K by m4ntis at Garmin Connect – Details.

We sluipen dus stilletjesaan dichter bij de 1 uur grens
Het spreekt voor zich dat ik met deze tijd echt wel super tevreden was en als ik dan toch 1 punt van kritiek op mezelf moet geven dan is het dat ik toch nog iets trager moet starten ipv al direct in het begin alles te geven.

Nog even de resultaten van Koen en Alain…
Koen: 50 min 30 sec en daarmee komt hij op plek 959ste
Alain: 56 min 58sec en zijn plek was 1557ste
Proficait aan beiden voor de prestatie!!
Er waren trouwens 2443 personen ingeschreven voor de 10km. Daarvan zijn er 2205 mensen van start gegaan en 2185 zijn er daarvan over de finish gegaan.
Mijn plek was uiteindelijk 1879ste en daar ben ik best tevreden mee. Het ging me immers vooral om de tijd.

Als laatste wil ik nog afsluiten met 2 zaken.
Ten eerste het parcours. Het kon dan misschien niet tippen aan dat van Antwerpen, maarja, dat was dan ook een beetje een thuismatch, maar ik moet zeggen dat dit echt wel een tof parcours was… ja, zelfs dat heuveltje waar ik me even in verslikte
Het was mooi afwisselend. Tussen de witte villa’s, een stukje over de dijk met zicht op zee, tussen de bossen en de velden, wat bergop en wat bergaf,… Dat smaakt zeker naar meer!

Het parcours. Klikken om de grotere versie te zien

Ten tweede… dat volk in Knokke
Niet iedereen over dezelfde kam scheren natuurlijk, maar sommige mensen…
En dan heb ik het vooral op die oude pipo die het zo nodig vond om met zijn Mercedes in tegengestelde richting van de lopers te rijden. Gelukkig reed hij zeer traag, maar kan je dan niet heel even wachten tot iedereen voorbij is?
Ik had veel goesting om los over de auto te lopen… ik twijfelde er alleen aan of het nu een cabrio was of niet.. toch maar niet gedaan dus Het leek er in ieder geval op dat ik niet de enige was die die gedachte had… De reactie van de politieagenten die daar stonden was trouwens ook geld waard… “Tja, Knokke he…”
*zucht*

Soit… tot zover Knokke… 13 mei is het de beurt aan de 10 km in Gent.
Deze keer binnen het uur??

~ door m4ntis op 3 mei 2010.